پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

رئیس سازمان امور عشایر ایران در نشست با رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان البرز گفت:آموزش مهارت‌های کاربردی در مدارس شبانه‌روزی عشایری می‌تواند دانش‌آموزان را در کنار تحصیل، برای ورود به بازار کار و ایجاد درآمد آماده کند.
جهانبخش میرزاوند، رئیس سازمان امور عشایر ایران، در سفر به استان البرز با عبدالرضا بازدار، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان البرز، دیدار و گفتگو کرد. در ابتدای این نشست، دکتر بازدار ضمن خیرمقدم، گزارش جامعی از وضعیت معیشتی، ظرفیت‌ها و چالش‌های جامعه عشایری استان البرز ارائه داد.میرزاوند با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در توانمندسازی جامعه عشایری اظهار کرد: مدارس شبانه‌روزی ظرفیت مناسبی برای آموزش منسجم مهارت‌های کاربردی هستند تا دانش‌آموز در کنار تحصیل، مهارتی شغل‌آفرین بیاموزد.وی با تأکید بر اینکه توانمندسازی اقتصادی باید جایگزین بخشی از حمایت‌های مقطعی شود، گفت: ظرفیت‌های اقتصادی عشایر باید به درآمد پایدار تبدیل شود . پشم، صنایع‌دستی و دام باید در زنجیره ارزش قرار گیرند تا ارزش‌افزوده بیشتری برای تولیدکننده ایجاد شود.میرزاوند در پایان صحبتهای خود تأکید کرد: نگاه به جامعه عشایری باید از رویکرد صرفاً خدماتی فراتر رود و ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست‌محیطی زندگی آنان به‌صورت هم‌زمان دیده شود.در ادامه این نشست، عبدالرضا بازدار، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان البرز، با تأکید بر ضرورت توجه به ویژگی‌های خاص مناطق روستایی و عشایری اظهار کرد: نگاه به عشایر باید کاملاً اکولوژیک باشد؛ یعنی سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی برای این جامعه باید مبتنی بر شناخت دقیق از محیط زندگی، منابع طبیعی، اقلیم و چرخه تولید آنان صورت گیرد.  سیاست‌گذاری برای این مناطق باید متناسب با همین ویژگی‌ها و با محوریت حفظ تعادل میان انسان، دام و طبیعت انجام شود.وی با اشاره به اهمیت پایداری معیشت عشایری افزود: هرگونه برنامه توسعه در مناطق عشایری باید به‌گونه‌ای طراحی شود که نه‌تنها به تولید و اشتغال این جامعه آسیب نزند، بلکه زمینه تقویت ظرفیت‌های آنان را نیز فراهم کند. توجه به دانش بومی، مهارت‌های سنتی و سازگاری عشایر با شرایط محیطی، سرمایه‌ای ارزشمند است که باید در فرآیند سیاست‌گذاری مورد توجه جدی قرار گیرد.بازدار در پایان خاطرنشان کرد: اگر قرار است اقتصاد مقاومتی در کشور احیا و تقویت شود، باید مناطق روستایی و عشایری و فرهنگ و شیوه زندگی آن‌ها حفظ و تقویت گردد؛ چرا که این مناطق با تولید پایدار، خوداتکایی و اتکا به ظرفیت‌های داخلی، می‌توانند ستون مهمی در تحقق اقتصاد مقاومتی باشند. حفظ این ساختارها نه‌تنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه یک ضرورت فرهنگی و اجتماعی است.